Güzel gecen yazdan birkac fotograf kaldi geriye. Birinci fotograf karanlik cikti fakat anlatmak istedigim olaya yeter sanirim. Yazin gelmesiyle beraber Münih belediyesinin hazirladigi bir etkinlik bu. Bizim önümüzden gecen cadde de dahil olmak üzere sehrin belli basli birkac büyük caddesi trafige tamamen kapatilir ve roller blade yapmak isteyenlere tahsis edilir. Bu etkinligin ismi "Blade Night". Katilanlarin arasinda hercesit yas grubuna rastlamak mümkün. Hatta önlerinde cocuk arabalarini iten genc anne-babalar da var. Belli aralarla yanlarindan polis arabasi ve ambülans ta geciyor. Damadimin anlattigina göre katilmak cok zevkliymis, ne yalan söyleyeyim ben pencereden seyretmeyi yeterince zevkli buluyorum.
Ikinci resim sehrin merkezinden. Suyun kenarinda serinlemeye calisanlar oldugu gibi suyun icine girip serinlemeye de calisanlar coktur. Kisin ise bu sularin aktigi yer buz pateni kaymak isteyenler icin hazirlanir, belki kisa da onun resmini koyarim.
Son resim ise bir bira bahcesinden. Cocuklugumda Izmir'de aile cay bahceleri vardi. Bunlar genelde deniz kiyisinda olur ve tüm günün sicakligindan sonra ailelere bir soluk alma yeri saglardi. Annelerimiz hafif bir seyler hazirlardi, oradan da cay, gazoz gibi icecekler ismarlanir, galiba bir de masa parasi verilirdi. Yavas yavas deniz kenarlari yol oldu, aile cay bahceleri de tarihe karisti. Münih'te bu adeti tarihe karistirmamak icin hep büyük bir mücadele vardir ve sonunda hep halk kazanir. Tabii, isim burada cay bahcesi degil, bira bahcesidir.
Bira bahceleri genelde büyük kestane agaclarinin gögesi altindadir. Anlatilana göre kestane agaclarini da Türkler getirmisler. En fazla icilen icecek bira olsa da, gazoz, meyve suyu, maden suyu, gazozla karisik bira (radler), maden suyu ile karisik elma suyu gibi cesitli icecekler bulunur. Siste pilic, peynir ezmeleri (obatza), izgara balik, turp salatasi gibi cesitli yiyecekler de satin alinabilir. Benim icin en önemli olan yiyecegimi evden getirebilmemdir. Nedense hazirlik yaparken hep kücükkken gittigimiz cay bahcelerini hatirlarim.
Münih'te yaz bu kadar. Türkiye'ye gitme zamani geldi. Ekim ayinda tekrar görüsmek ümidi ile hepiniz hosca kalin!